Anna Jagiellonka Anna Jagiellonka (łac. Anna Dei gratia Infans Regni Poloniae), (ur. 18 października 1523 w Krakowie, zm. 9 września 1596 w Warszawie) — król Polski i wielka księżna litewska z dynastii Jagiellonów.

“ Córka króla Polski i wielkiego księcia Litwy Zygmunta I Starego i Bony Sforzy. Żona księcia Siedmiogrodu, króla Polski i wielkiego księcia Litwy Stefana Batorego, który w latach 1576-1586 sprawował faktyczną władzę. ”

Do 1548 r. Anna Jagiellonka mieszkała na Wawelu. Wówczas po małżeństwie brata, króla Polski i wielkiego księcia Litwy, Zygmunta II Augusta z Barbarą Radziwiłłówną popadła z nim w konflikt i przeniosła się na Mazowsze, a od 1558 do Wilna. W 1564 zamieszkała w Płocku. W maju 1565 Zygmunt II August odrzucił konkury do jej ręki księcia Danii Magnusa, gdy ten zażądał w posagu oddania kilku zamków w arcybiskupstwie ryskim. Do końca życia brata nie wyszła za mąż, co po bezpotomnej jego śmierci w 1572 r. uczyniło z niej czołową osobistość w państwie, dziedziczkę rodu określaną mianem infantki (hiszpańskie określenie córki królewskiej).


W czasie pierwszej elekcji sprzyjała na początku kandydaturze arcyksięcia Ernesta Habsburga. 21 maja 1574 Jan Zamoyski zobowiązał do jej poślubienia kandydata francuskiego, Henryka Walezego, który ostatecznie został królem Polski. Władca swych zobowiązań matrymonialnych nigdy nie wypełnił, co spowodowało zgorzknienie Anny, która zerwała związki polityczne z obozem Zamoyskiego, który nie dopilnował realizacji królewskich przyrzeczeń. Już po rocznym panowaniu, Henryk Walezy wrócił do Francji, gdzie objął tron po zmarłym bracie, Karolu IX Walezjuszu (formalnie nigdy nie zrzekł się tronu polskiego i do końca życia tytułował się królem Polski).
Wikipedia